رگ بریده

از من که چیزی کم وتوجیه پرسه ای می شود در لابه لای بیداری

که حتی حیرانی کلمات از اعماقش نشانی ای خواهند داشت

چیزی از من که مرگ می شود تا پدربزرگ استخوان هایش را تعویض کند

در نیشخند هر جمعه ای که سرتا سراین جهان را دورمیزند و بازبه همین قبرستان می رسد

از من مرگ کم است وهنوز روزهست و قرن های دیگرهم

                                               مگرپدربزرگ گوشه انبار ظهورکند