میلادم بچه تخس وسربه هوای همین گوشه کناره ها .شاعرم واین یعنی حقیقت من اینکه بی شعر خواهم مرد.من یکی از قربانیان هنرم تا زیبایی باقی بماند .گیج این چر خش ابدی ام که چرا و برای چی هی نفس نفس نفس.هستم هنوز.تا کی نمی دانم.اما می دانم فروغ با من هست کافکا با من هست موتسارت با من هست مایا کوفسکی با من هست شوپن با من هست کرت کوبین با من هست شاملو با من هست بکت با من هست و..و..و..و..وشما با من هستید .پس من تنها نیستم.کمکم کنید تنها نباشم.
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم مرداد 1384ساعت 23:31 توسط میلاد
|
